احتمال و نمونه‌برداری

مفاهیم پایه احتمال، متغیر تصادفی، قانون بزرگ‌شدن اعداد، انواع نمونه‌برداری و بایاس نمونه

احتمال چیست؟

احتمال (Probability) شانس وقوع یک رویداد است؛ عددی بین ۰ و ۱. احتمال ۰ یعنی غیرممکن و ۱ یعنی قطعی. مثلاً احتمال آمدن «شش» در پرتاب تاس ۱/۶ ≈ ۰.۱۶۷ است.

احتمال پایه و اساس آمار است: از توزیع احتمال داده‌ها تا آزمون فرضیه و مدل‌های احتمالی ماشین لرنینگ، همه بر آن بنا شده‌اند.

مفاهیم کلیدی

احتمال شرطی و استقلال

احتمال شرطی: احتمال A به شرط وقوع B؛ مثل احتمال خرید مشتری به شرط اینکه تخفیف دیده باشد. استقلال: دو رویداد مستقل‌اند وقتی وقوع یکی روی دیگری اثری ندارد (دو پرتاب سکه مستقل‌اند).

قانون بزرگ‌شدن اعداد

هرچه آزمایش را بیشتر تکرار کنیم، فراوانی نسبی به احتمال واقعی نزدیک می‌شود. اگر سکه را ۱۰ بار بیندازید شاید ۷ شیر ببینید؛ اما در ۱۰٬۰۰۰ پرتاب، نسبت به ۰.۵ خیلی نزدیک خواهد بود. این قانون، پل بین احتمال نظری و داده واقعی است.

نمونه‌برداری چیست؟

معمولاً نمی‌توانیم کل جامعه (مثلاً همه انتخاب‌کنندگان کشور) را بررسی کنیم؛ پس نمونه می‌گیریم و از نمونه درباره جامعه نتیجه می‌گیریم. کیفیت این استنتاج کاملاً به نحوه نمونه‌برداری وابسته است.

انواع نمونه‌برداری

روششرحمشکل احتمالی
تصادفی سادههر عضو شانس برابر دارداجرای سخت در جامعه بزرگ
طبقه‌ایجامعه به طبقات تقسیم و از هر طبقه نمونه متناسبنیاز به شناخت طبقات
خوشه‌ایخوشه‌ها (مثلاً شهرها) تصادفی انتخاب می‌شوندخطای بیشتر اگر خوشه‌ها ناهمگن باشند
راحتیهرکه در دسترس است (نظرسنجی اینترنتی)بایاس شدید! فقط برای کاوش

بایاس نمونه — دشمن پنهان

نمونه سوگیرانه نتیجه غلط اما با اعتبار ظاهری می‌دهد! مثال تاریخی: نظرسنجی معروف سال ۱۹۳۶ آمریکا که از مجلات تلفنی نمونه گرفت و پیش‌بینی اشتباه انتخابات کرد؛ چون فقط ثروتمندان (که تلفن و مجله داشتند) در نمونه بودند.

انواع بایاس رایج در علم داده:

هشدار: قبل از تعمیم هر نتیجه، همیشه بپرسید: «این داده از کجا آمده؟ چه کسی در آن نیست؟» — بزرگ‌ترین اشتباهات علم داده از داده بد نه از تحلیل بد می‌آیند.

جمع‌بندی

این مبحث بخشی از دوره آموزش کامل علم داده است.

ابزارهای مرتبط