شروع کار
نوشتن اولین برنامه پرل، print و say، و درج متغیر در رشتهها.
print و say
دو دستور اصلی چاپ در پرل:
print "Hello"; { چاپ بدون خط جدید }
say "Hello"; { چاپ + خط جدید — راحتتر! }
say از پرل 5.10 اضافه شد و مثل print است اما خودش newline میگذارد. در این دوره از say زیاد استفاده میکنیم.
رشتهها: تککوتیشن یا دوکوتیشن؟
my $name = "Ali";
say 'Hello $name'; { Hello $name — بدون درج! }
say "Hello $name"; { Hello Ali — با درج! }
- دوکوتیشن "..." — متغیرها درج میشوند (interpolation) و escapeها کار میکنند
- تککوتیشن '...' — همهچیز literal است، هیچ درجی نیست
کاراکترهای escape
| Escape | معنی |
|---|---|
\n | خط جدید |
\t | تب |
\ | خود بکاسلش |
\" | دوکوتیشن داخل رشته |
\$ | علامت دلار (بدون درج) |
چند مقدار در یک say
my $name = "Ali";
my $age = 16;
say "نام: $name، سن: $age";
say "Name: ", $name, " Age: ", $age; { با کاما هم میشود }
محاسبه در رشته
say "2 + 3 = " . (2 + 3); { اتصال با . }
say "2 + 3 = ${\(2 + 3)}"; { روش پیشرفته — فعلاً از . استفاده کنید }
نکته:
. در پرل یعنی اتصال رشته (نه اعشار!). 2 + 3 . "!" ممکن است گیجکننده باشد — همیشه پرانتز بگذارید: (2 + 3) . "!"خلاصه
say= print + newline- "..." درج دارد، '...' ندارد
\nخط جدید،\tتب.اتصال رشتهها
این مبحث بخشی از دوره آموزش کامل پرل است.